Borobudur

Zo, daar ben ik al weer. Dit is mijn eerste poging om mijn blog beter bij te houden. Volgens mij eindigde mijn vorige blog ergens woensdag of donderdag. Dit zijn nog wat foto's van ons dans-drum avond. Dit was in zo'n gamehal. Dat drummen en dansen is echt leuk! Woensdag avond hebben we trouwens ook nog een avontuur beleefd zeg! De airco was de avond daarvoor al uitgevallen, achteraf bleek dat de airco gelukkig niet kapot was, maar dat alleen de stop was doorgeslagen. Wendy wist nu precies welk stop bij de airco hoorde, dus toen woensdag de airco weer was uitgevallen wilde ze de schakelaar weer even omhalen. Helaas was het toen niet zo makkelijk. De draadjes in de stoppenkast waren namelijk aan het gloeien en er kwam een brandlucht uit de stoppenkast. Heel veeel goeds kon dat niet beteken. Wij zijn dus meteen naar het huis van Anna te gaan om even door te geven dat er iets niet helemaal goed ging. Gelukkig had de man van Anna dat ook door. Normaal lopen ze hier niet zo erg vlug, maar nu trok de man van Anna bijna een sprintje naar de telefoon om de elektricien te bellen. Een paar minuten later was het een gezellig boel in onze Wisma. Vol bewondering stonden, Anna, de man van Anna, de concierge en Davy (de leider van de papua's)met Hailey (de hond) naar de stoppenkast te staren. Het duurde best een tijdje voordat de elektricien er was, dus wij gingen maar even buiten zitten, aangezien daar op dat moment meer licht was dan binnen. Na een tijdje werden we even gek, omdat het van buitenaf net leek of onze Wisma weg stond te fikken. Toen we naar binnen liepen, zagen we dat er niets aan de hand was. De concierge had overal in de Wisma (heel dunne) kaarsen op de grond gezet. Achteraf was de elektricien er nog vrij snel. Hij heeft een onderdeel uit de stoppenkast vervangen en toen was alles, gelukkig, weer opgelost. We zijn wel heel blij dat Wendy het nog door had, voordat we die avond naar bed gingen. Je weet maar nooit wat er dan was gebeurd.

De volgende dag was een donderdag. We hebben lekker wat aan ons onderzoek en ons schoolplan gewerkt en 's avonds zijn we gaan bowlen in Sophir Square. Dat is een winkelcentrum vlakbij onze Wisma. Ode, de jongen die we bij Fort Vredenburg hadden ontmoet, ging ook mee. Het was erg gezellig, ook al was ik de loser. Ik bakte er helemaal niets van. Wat wel erg grappig was, wij kwamen allemaal aan op slippers en hadden dus geen sokken bij ons, dus we kregen sokken van de bowling baan. Hele grote, lelijke, witte van het merk....ja, nu komt het hoor....ADIMAS. Hihi. Toen we weggingen zeiden ze ook nog tegen ons dat we die sokken de volgende keer weer mee moesten nemen, want dat ze heel duur waren en dat we niet elke keer een paar zouden krijgen. Dat heb ik in Nederland nou nog nooit meegemaakt. Dat je sokken krijgt bij de bowling baan. Die avond hebben we nog even een ijsje gegeten en daarna zijn we maar naar huis en naar bed gegaan. De volgende dag moesten we om 2.45 op om om 3.30 bij de poort van de Wisma klaar te staan. Daar werden we opgehaald door de chauffeur die ons naar de Borobudur zou brengen. Het was eindelijk eens een keer rustig op de weg (dat hadden we nog nooit meegemaakt). We hebben weer een heel andere kant van Yogyakarta gezien. Rond 4.00 reden we door een klein dorpje en daar was het opeens heel druk. Er liepen allemaal mensen over straat. Wij vroegen ons af wat die daar deden en waarom ze niet lekker in bed lagen. De chauffeur vertelde ons dat er markt was. Traditionele markt. Zo vroeg! Maar opzich snap ik het wel, want nu was het tenminste nog een beetje koel. Om 4.15 kwamen we aan bij het hotel waar we onze kaartjes op konden halen. Ook kregen we daar een zaklamp en ik kan je vertellen dat die erg goed van pas kwam. Het was namelijk echt nog pikkedonker toen we om half 5 door een gids naar de Borobudur werden gebracht. En natuurlijk stapte ik, ondanks de zaklamp, alsnog in een hele grote modderpoel. Lekker lomp weer. Na een tijdje lopen, zagen we daar opeens de Borobudur en het zag er heel mooi uit (en op dat moment was het nog donker, hihi). Voordat we door de hekken mochten, werd onze tas door een bewaker MET ochtendhumeur nagekeken en daarna konden we beginnen aan onze klim naar boven. Nouja, in het begin dacht ik dat het een hele klim was, maar dat viel achteraf reuze mee. Helaas had het die nacht geregend en was het erg mistig en bewolkt, dus de luchten die je altijd op de plaatjes in de boeken ziet hebben wij niet gezien, maar die mist had ook wel weer iets moois. Het leek wel alsof het van het ene op het andere moment opeens licht begon te worden. Alle chinezen (+wij) trokken hun camera en begonnen als een gek plaatjes te schieten. Het was daarom vrij lastig om foto's te schieten zonder Chinezen, hihi. Toch is het gelukkig een paar keer gelukt. Na een uur of anderhalf kwam de zon zelfs even

echt door de wolken heen. Ook daar heb ik gelukkig een foto van kunnen maken. Er liepen veel mensen op de Borobudur rond. Chinezen, wij en monniken. Het schijnt dat die monniken nog elke dag een gebed opzeggen bij de Borobudur en zo ook deze morgen. Dat was wel erg interessant om te zien. Ze zongen een soort monotoon deuntje, dat ik stiekem op mijn camera heb vastgelegd. Dat deuntje heeft vervolgens de hele dag in mijn hoofd gezeten, tot ergernis van Linda en vooral Wendy, hihi. Terwijl ze dat deuntje zingen, lopen ze een aantal keer om de grootste stoepa heen. De Borobudur is opgebouwd uit Stoepa's. Dat zijn een soort grote klokken gemaakt van vulkanisch gesteente. In de meeste stoepa's zitten gaten, zodat je de boeddha die binnenin zit, kunt zien en zelfs kunt aanraken. Wanneer je dit doet, zul je je leven lang geluk hebben. Wij hebben dus allemaal even zo'n boeddha aangeraakt. Lang leven ons geluk! We hebben er ok even een foto van gemaakt, als bewijs. Niet alle boeddha's zaten opgesloten in een stoepa. Er waren er ook een paar die in een open stoepa zaten. Die vond ik echt heel mooi. Als je een paar verdiepingen naar beneden ging (de bovenste verdiepingen zijn rond en de onderste vierkant), kwam je op de vierkanten verdiepingen. Daar zaten mooie reliefs in de muur en er waren weer veel boeddha's. Er waren boeddha's met een standaard boeddha hoofd, boeddha's zonder hoofd en er was er eentje met wel zo'n vreemd hoofd. Die moest ik dan ook even op de foto zetten. Hij had wel iets van mij weg. Vinden jullie ook niet? Apart he? Hihi.

Toen we terug liepen vanaf de Borobudur naar het hotel, kwamen er allemaal mannetjes op ons af. Ze verkochten weer allemaal souvenirs en wilden er blijkbaar heel graag vanaf. Eentje was wel erg wanhopig. Hij bood ons poppen aan, voor bijna niks en bleef ons volgen, totdat we bij het hotel aankwamen. Daar werd hij weggestuurd door iemand van het hotel.

Bij het hotel kregen we nog koffie/thee met een mini-muffin en een pisang goreng met kaas (:s). Eigenlijk zou de chauffeur ons na ons uitstapje bij de Borobudur, weer terug brengen naar de Wisma. Deze chauffeur had blijkbaar niet zo veel zin om naar huis te gaan, want hij heeft ons onderweg naar huis nog allerlei andere dingen laten zien. Ze zijn we bij een keuken tempel geweest, daar hing er net een man in een palmboom.

Kunnen jullie hem vinden? Ook zijn we doorgereden naar een soort tempel met een slapende boeddha. In het gebouwtje waar hij lag, zaten mooie glas in lood ramen. Er was ook helemaal een tuin bij gemaakt. Het zag er erg mooi uit. Ook stond er weer een tempel bij met een hele mooie boom. Het lijkt net of er lianen in de boom hangen. Hij was ook echt super groot.

Na het bezoek aan de tempels, zijn we nog doorgereden naar een zilverfabriek. Het blijft leuk om daar te kijken. Ook hier mochten we weer zien hoe de sieraden gemaakt werden en daarna natuurlijk weer een kijken nemen in de winkel die erbij hoorde.

De laatste stop was bij een batikcentrum vlakbij onze Wisma. Het was niet zo leuk als het batikcentrum vlakbij het Keraton. Toen we uiteindelijk thuis kwamen, hadden we het gevoel dat we er al een hele dag op hadden zitten, maar eigenlijk was het pas 9.30. We besloten even lekker te gaan zwemmen (lees slapen) bij het zwembad in het Plaza hotel. Verder hebben we die dag niet heel veel meer gedaan dan boodschappen gehaald en gegeten. Na het boodschappen doen wilden we meteen gaan koken, maar helaas viel de stroom weer uit! Gelukkig hadden we allemaal onze mooie, groene zaklamp die we bij de Borobudur hadden gekregen nog, dus we zaten tenminste niet helemaal in het donker. Ook hebben we wat kaarsen gehad van de man van Anna. Het was deze keer wel vrij snel weer opgelost.

Er rijden hier heel erg veel volkswagen busjes en kevers rond. Echt heel gaaf! En dit is, tot nu toe, de allermooiste. Wilde ik even met jullie (en vooral met Thijs) delen.

Zaterdag zijn we trouwens voor het eerst echt uit geweest hier. We gingen naar Ceasars. Een van de grootste clubs van Yogyakarta. Alleen weten ze hier nog niet dat het tijdens het stappen ook leuk is om te dansen. De club stond vol met krukjes en tafels. Iedereen zat dan ook duf voor zich uit te kijken op zo'n kruk. De enige plek waar gedanst werd was op het podium door (bijna) blote vrouwen met nephaar. Hihi. Dat was wel jammer, aangezien wij net zo'n zin hadden om te dansen. Maarja, we werden al aangestaard en als je dan ook nog eens als enige gaat staan dansen helemaal. Dat was dus niet zo'n succes.

Zondag zijn we na het msn-en weer pizza gaan eten bij onze vaste pizzatent en daarna lekker naar de bios geweest. We hebben 'The last Legion' gezien. Was erg leuk.

Maandag hadden we weer bahasa les. Na de les zijn we onze les voor gaan bereiden, want dinsdag hebben we weer Engels les gegeven op de SDK Demangan school. Dat was weer erg leuk. De kinderen luisteren ook steeds beter naar ons en durven steeds vaken, vrijwillig, voor de klas te komen. Nou nu is het dus woensdag. Vanochtend hebben we weer bahasa Indonesia les gehad. Het was weer erg leuk. We moesten over onze famailie vertellen en opschrijven hoe je ideale familie er uit ziet. Erg grappig. Nu is mijn blog weer helemaal bijgewerkt. We gaan strakjes sporten, daarna lekker uit eten en dan naar de film van Michael Jackson. Ben benieuwd.

Sampai nanti...