Terug van weggeweest

Zo, het heeft even geduurd, maar hier is weer een verhaal hoor!!! Ik zag dat mijn laatse blog van 28 september was. We hebben inmiddels weer veel meegemaakt, dus het zal wel een heel lulverhaal worden. Ik waarschuw jullie vast...

Weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen. We hebben inmiddels al zo veel gedaan. We zijn bijvoorbeeld naar de bioscoop geweest hier, naar de speelhal, we hebben een gezellige meiden/ breezeravond gehouden, we zijn naar de dierentuin geweest en we hebben voor het eerst een.....SCHOOL BEZOCHT!!!
Ik begin maar bij de breezeravond, hihi. Linda en ik gingen even naar het postkantoor om postzegels te kopen, alleen we gingen vrij laat dus hij was dicht! Toen zijn we even langs cirkle K gelopen om koekjes in te slaan. Toen we daar eenmaal binnen waren zagen we mix en max flesjes, een soort nepbreezers, dus die hebben we lekker meegenomen. Van alle kleuren 1. Die avond hebben we lekker film gekeken, mixmax gedronken en bonanza gespeeld. En toen, opeens....viel de stroom uit. En hier is het dan ECHT donker. We zagen helemaal niks meer. Wij graaien naar onze mobiels, zaklampen etc. Het was inmiddels al 01.00, dus we konden Anna ook niet meer wakker maken. Maarrrr, geen stroom betekent geen airco, dus het beloofde een warme nacht te worden. Achteraf viel het allemaal reuze mee. Midden in de nacht sprong de airco weer aan en deed alles het dus weer. Waarom die nou was uitgevallen? Ik heb geen idee.

Ik probeer trouwens steeds al het geluid van een gekko op te nemen. Het lijkt wel alsof de gekko's dat geen goed idee vinden, want elke keer als ik ze hoor, is mijn camera niet in de buurt en tegen de tijd dat ik hem heb gevonden, stoppen de gekko's met geluidmaken. Volgens mij gewoon om mij te pesten. Maarrr...het is me gelukt. Ik heb het geluid op kunnen nemen en er is nog meer goed nieuws, want ik weet nu ook wie die rotzak is. Dit is een foto van onze 'gekkorotzak' (hihi, i.p.v. zoekierotzak mam). Hij zit af en toe gewoon op een muurtje van onze Wisma. Misschien zie je het niet zo goed, maar hij is groenig met rode stippen. De eerste foto, van die hond, dat is een foto van Hailey. Ze woont in een van de andere huisjes van ons Wisma park. Wij hebben hondenkoekjes voor haar gekocht en nu vindt ze ons geloof ik wel aardig, hihi. Het is echt een heel leuk hondje. Ze was in het begin, en nu af en toe nog, alleen erg bang.

We hebben ook al weer wat uitstapjes gedaan. We zijn op de scooters op zoek geweest naar een Hindutempel. Die zou heel dicht bij onze Wisma moeten zitten. Wij vol goede moed op pad, volgens de kaart moesten we over een brug en dan naar rechts. Wij reden eerst onze oude, vertrouwde weg af en toen op zoek naar de brug. Die was nergens te bekennen, maar we zijn op een gegeven moment toch maar naar rechts gegaan. Dat was blijkbaar ook niet goed, want we kwamen bij op de snelweg naar een af andere stad terecht. Zo snel als het kon (en dat is hier niet zo heel snel) zijn we daarom maar omgekeerd en naar huis gereden. Het was namelijk al donker en we hadden geen zin om in het donker te verdwalen. Het is hier trouwens heel vroeg en heel snel donker. Zo rond half 6 is het nog licht en een half uur later is het pikdonker.

Ook zijn we een avond naar de bioscoop in Ambarrukmo geweest (dat is dat grote winkel centrum). We zijn naar 'The ugly truth' geweest. Het was echt een hele leuke film. Eigenlijk ook een heel mooie bioscoop. De stoelen (waren blauw) zaten heerlijk en wisten julie dat je hier bij de bios frietjes en kipnuggets kunt bestellen? Wij hadden lekker een flinke snackvoorraad ingeslagen bij de Carrefour. De grote supermarkt in Ambarrukmo. Toen we uit de bioscoop kwamen was het al 24.00, dus we hoopten maar dat de parkeergarage nog open was. Toen we naar buiten liepen, liepen we trouwens langs een club, daar gaan we nog een keer uit.
We zijn voor de verandering trouwens ook weer eens bij de pizzeria gaan eten en daar had ik een pizza met mozzarella, zalm, ui, knoflook en tomaat. Is echt heel lekker op een pizza. Dat wilde ik even kwijt.
Afgelopen dinsdag zijn we naar de Gembira Loka Zoo geweest. Dat was echt super! Al zaten sommige dieren er wel een beetje zielig bij. Er zat erg veel verschil tussen het ene hok en het andere. Zo had de ene tijger een heel grote ruimte voor zich alleen, terwijl de volgende in een klein, roestig hok zat. De apen daar maakten wel hele leuke geluiden. Dat doen ze in Nederland niet, tenminste ik heb het nog nooit gehoord, hihi. Ze verkopen ook pinda's om de beesten te voeren en dat weten die beesten volgens mij ook. We stonden als eerste bij de olifanten. Die olifant kwam heel dichtbij ons staan, precies op de plek dat wij er goed bij konden. Linda en ik hebben haar allebei twee pinda's gegeven. Ze slurpte ze echt van je hand af met haar slurf. Dat was echt een heel grappig gevoel. Op een gegeven moment gingen we ergens zitten om een ijsje te eten, want het was een extra warme dag. Opeens hoorden we de telefoon van Linda af gaan. Het was meneer Sarkim met de boodschap dat we morgen (woensdag) om 11.00 een school konden bezoeken. Helaas hebben we precies dan bahasa Indonesia les, dus we konden niet, maar hij zou proberen te regelen of we donderdag konden komen. Na de olifanten liepen we een slangengedeelte in. Linda en Wendy stapten een hok in. Daar zat een man met een heel grote cobra waar je mee op de foto kon. Ik wilde eens kijken wat er daar aan de hand was, dus stapte ook het hok in, dat dus gewoon de hele tijd wijd open stond, en zag vlak bij de deur van het hok een hele dikke slang liggen. Daar keek niemand naar om! Hij kon gewoon rustig de kooi uit glibberen. Toen ik dat tegen Linda en Wendy zei, waren zij ook vrij snel weer uit het hok, hihi. Een paar hokken later zagen we iets minder leuks. Wendy zei ineens:,, Oh, een cavia. Leuk zeg, die heb ik nog nooit gezien!" Het bleek al snel dat die cavia niet alleen in dat hok zat. In de hoek lag een grote slang te slapen. De cavia zat helemaal aan de andere kant. Die had, geloof ik, nog niks in de gaten, want hij zat zich nog rustig te wassen. Ik ben maar snel doorgelopen, want ik vond het niet zo'n leuk gezicht.
Ze hadden ook kakketoes in de dierentuin. Eentje kwam heel dicht bij. Dat was wel gaaf. Het is trouwens wel vreemd om te zien in wat voor een hokken de beesten hier zitten. Om een grote krokodil staat alleen maar een gammel gaaswerkje. Het lijkt me dat hij daar zo uit komt, maarja.
Oh, voordat we de dierentuin trouwens inkwamen, stond er een gave boom met allemaal rare slierten eraan. Daarna gingen we door de poort en toen kwamen we eerst in een soort speeltuin met een lelijke sneeuwwitje en nog lelijkere dwergen. Daarna konden we een laboratorium in. Dat was denk ik wel leuk geweest voor jou, Jewa. Je zag daar allemaal insecten en planten en vooral ook heel veel vlinders. Ze hebben hier sowieso hele mooie vlinders. Ook zo groot. Alleen willen ze nooit op de foto. Dan maar zo (zie foto van opgeprikte vlinders). De insecten hier zijn ook belachelijk groot. Ik heb er gisteren eentje op de foto kunnen krijgen. Een soort mega bij met een gele romp en een zwarte kont.
Het park ligt om een soort plas heen. We konden dan ook in maffe gemotoriseerde bestuurbare kazen op de plas varen en dat hebben wij natuurlijk even gedaan. Op die manier hebben wij meteen weer een attractie gecreeerd. Langs de kant stonden rijen mensen te kijken/ zwaaien/ (uit)lachen, omdat het er waarschijnlijk nogal maf uitzag. Gelukkig konden wij er zelf ook om lachen. Het waren echt leuke bootjes.
We zijn terug gereden met de taxi. We wilden eerst weer met zo'n paardenkar gaan, maar dat mannetje van die kar stond heel de tijd op mijn tenen te spugen, ieuw...hihi. Die avond hebben we bij Harihari gegeten. Je kunt daar kiezen of je aan een gewone tafel gaat zitten of aan zo'n extra lage tafel. Het was hartstikke lekker en het is ook een gezellig tentje, maar toch werd ik de volgende dag wakker met buikpijn, diarree en misselijkheid. Ik heb de hele dag op bed gelegen en zo dus ook de vierde les bahasa Indonesia gemist.
De dag erna zouden we waarschijnlijk die school gaan bezoeken, maar we hadden nog niets nieuws van meneer Sarkim gehoord. Daarom zijn we maar wat gaan internetten en bij het language centre langs gegaan om naar onze keuzecursussen te vragen. Nu blijkt achteraf dat wij die cursussen alleen kunnen volgen als we ze zelf betalen. Maandag krijgen we een prijslijst. Ben benieuwd! De volgende dag (vrijdag) wilde ik optijd opstaan om mijn blog bij te werken. Dat is achteraf niet gelukt, maar dat vond ik helemaal niet erg. Linda maakte me die ochtend om 8.45 wakker. Zij had om 5.30 een sms-je gehad van Nanik van het language centre met de boodschap dat we die zelfde dag nog een school mochten bezoeken. We moesten er om 11.00 zijn. Omdat Bridget en Vina niet mee konden (onze buddy's), ging Widuri mee. Ook een student van hier. Een heel aardige jongen. We hadden dit helemaal niet verwacht, dus ook niets voorbereid. Dit hebben we 's ochtends nog even gedaan. Om 10.50 stonden wij op de afgesproken plek te wachten op Nanik en Widuri, maar er was niemand te zien...Om 11.00 kwamen ze aanlopen. Het zou ongeveer 5 minuten tot de school zijn, maar we moesten wel echt op de scooter komen. Ik was eigenlijk net bij Linda achterop gestapt en toen waren we er al. De school is echt op 5 minuten loopafstand van onze Wisma. Ideaal! Bij de school werden we meteen bestormd door alle kinderen die op het plein stonden. Ze zijn hier helemaal niet gewend aan mensen die er anders uit zien. In Nederland heb je mensen in alle vormen, kleuren en maten, maar hier niet. SOmmige kinderen reageerden heel leuk op ons, maar andere deden een beetje gek. Er was een jongetje die iets tegen ons zei, daarna begon te lachen en het was blijkbaar zo raar wat hij zij, dat zijn lerares het niet eens wilde vertalen. We hebben de directeur en de lerares Engels ontmoet. Het is een Katholieke 'private' school. Er zitten meer dan 700 kinderen op school en die hebben allemaal tegelijk pauze. De lokalen zien er kaal en leeg uit. In een klas zitten ongeveer 40 kinderen. Op straat wordt altijd allerlei afval verbrand, daarom stinkt het hier soms ook erg, maar op die school scheiden ze het afval. Dat vond ik wel grappig om te zien. Ze hebben een mooi computerlokaal en daar zijn ze zuinig op. Iedereen moet binnen zijn schoenen uit. De vrouw op de foto is Ibu Rina. De lerares Engels. Zij is erg aardig. DIsndag en donderdag mogen we bij haar in de klas komen kijken. Uit haar verhalen komt wel duidelijk naar voren dat zij het onderwijs op haar school graag zou willen veranderen. Dit is helaas niet mogelijk. Zij zou bijvoorbeeld liever 20 kinderen in een klas hebben, maar de directie wil dit niet. Elk kind levert geld op en dat hebben ze hard nodig omdat ze een 'private' school zijn en dus geen geld van de regering krijgen. Ik heb erg veel zin in dinsdag en donderdag. De week daarop hopen we dan weer een andere school te kunnen bezoeken.

Trouwens, voor mensen die al mijn foto's liever op picasaweb willen bekijken, omdat dat volgens Thijs beter is (hij heeft geen gelijk), kunnen via deze link op mijn picasaweb komen. Hihi:

http://picasaweb.google.com/estherreichart/EstherInIndonesie#