vrijdag 30 oktober 2009

Prambanan

Goedemorgen allemaal. Het is hier nu zaterdagochtend 10.00. Gisteren zijn we naar de Prambanan geweest. Dat is een hindoeistisch tempelcomplex. Het is een soort verhoogd plein met alle tempels erop. Er omheen is een mooi park aangelegd en ook daar zijn nog drie tempels te vinden. We werden om 9.00 weer opgehaald door een chauffeur bij onze Wisma. Het was een hele lieve man, alleen kon hij bijna geen Engels, dus we konden niet echt met hem kletsen. Dat was wel jammer.
Voor de Prambanan was een soort grote parkeerplaats met allemaal marktkraampjes met souvenirs. Daar zette de chauffeur ons af. We moesten zelf verder lopen om een kaartje te halen. Hij bleef wachten op de parkeerplaats. Wat lijkt dat me een saaie baan zeg. Maarja, wij liepen dus over het marktje heen naar een klein gebouw waar je een entreekaartje kon kopen. Onderweg werd ons natuurlijk weer van alles aangesmeerd. Het is wel grappig. Als ze zien dat je iets al hebt (je loopt bijvoorbeeld met een grote zonnebril op je neus of met wayangpoppen in je hand), dan proberen ze je dat nog exta aan te smeren. Terwijl het mij toch veel handiger lijkt het dan met iets anders te proberen. Je gaat toch niet iets kopen wat je al hebt? Naja, de meeste mensen doen dat in ieder geval niet. Bij mij lukt het ze aardig, want ik heb inmiddels 4 verschillende wayangpoppen (oeps!). Hihi...
Bij het reisbureau in Nederland hebben we een studenten kortingkaart gekocht, omdat we hier dan heel veel korting op de entree van vanalles zouden krijgen. Elke keer werd ons hier echter gezegd dat die kaart hier niet geldig was, maar voor de Prambanan hebben we hem dan eindelijk kunnen gebruiken hoor. Dus dat was weer mooi meegenomen. Nu kunnen we in ieder geval niet meer zeggen dat we hem helemaal voor niets hebben gekocht. In het gebouw waar je je entreekaartje kocht, kon je nog koffie of thee drinken, een 'Engelstalige' gids inhuren en er was een maquette van de Prambanan. Wij zijn nadat we ons kaartje hadden lekker zelf op onderzoek uitgegaan. Het was erg mooi daar. Overal zagen we weer mooie vlinders, bloemen en bomen. De Prambanan was alleen niet meer helemaal in tact. Door een gempa (aardbeving) in 2006 is hij erg beschadigd en waren ze nu nog bezig met de renovatie. Hierdoor mochten we sommige tempels ook niet in en daar baalde ik wel van. Er was namelijk een tempel met binnenin een beeld van Ganesha en dat had ik graag willen zien, maarja wat doe je eraan. Het was wel allemaal erg mooi. Het was gisteren ook wel erg warm, dus nadat we een tijdje hadden rondgekeken gingen we even lekker onder een boom zitten om af te koelen en wat te drinken. Dat was ook weer zo'n gave boom. Deze boom had ook een grappig aanhangsel. De hele tijd dat wij er waren, zat er onder de boom, op het bankje, een mannetje. Hij probeerde foto's te verkopen, maar dat lukte niet zo goed. Zie je hem zitten? Helemaal links. Toen wij aankwamen was het nog vrij rustig bij de Prambanan, maar na een tijdje kwam er een schoolklas aan. Dat was meteen goed te merken. De juf van de schoolklas kwam naar ons toe om te vragen of ze met ons op de foto mocht...hihi. Toen wij uiteindelijk uitgekeken waren en naar de uitgang wilden lopen, zagen we een bord waarop stond dat er nog drie andere tempels waren. Die zijn we dus ook maar even gaan bekijken. Hiervoor moesten we door het park lopen. Dat was nog best een flinke wandeling in die hitte. Er was dan ook een treintje gemaakt waarmee je door het park heen kon rijden, maar die reed steeds voor onze neus weg. Dus er zat niets anders op dan te lopen. Het was een leuk park met allemaal hutjes tussendoor. Ook waren er schapen en een herder. De schapen zagen er wel erg dun uit. De drie tempels die we tegen kwamen waren duidelijk ook getroffen door de gempa. Twee leken meer op een ruine dan op een tempel. Het was een erg triest gezicht. De laatste tempel vond ik wel erg mooi. Daar stond ook nog wat meer van overeind. Wat wel vreemd was, was dat bijna alle boeddha's onthoofd waren. Zelfs van de boeddha's die in de reliefs van de tempel verwerkt zaten. Toen we echt alles hadden gezien, liepen we terug naar de uitgang. We kwamen nog langs een speeltuin (arena bermain anak-anak) en langs een hertenkamp. De uitgang hadden we zo gevonden, maar toen we eenmaal op de parkeerplaats tussen de marktkraampjes stonden, zagen we onze chauffeur nergens. En die hadden we toch echt nodig om thuis te komen. We hebben wat rondgelopen en net toen we bijna wanhopig begonnen te worden en alvast aan het kijken waren naar een geschikte slaapplaats voor die avond, hihi, zagen we de chauffeur naar ons staan zwaaien. Hij bracht ons gelukkig weer netjes naar huis, zodat we in ons eigen tentenkamp konden slapen. Wij leven trouwens wel een beetje met jullie mee hoor. Met die kou en die regen. We hebben hier namelijk ook een beetje herfst. Overal liggen verkleurde blaadjes op de grond (alleen dan van de droogte, hihihi).
Oh, dan heb ik nog 1 ding dat ik echt even kwijt moet. Ik zat gisteren achterop de scooter bij Linda en toen reden we langs een becak. Nou is dat niet zo speciaal. Dat gebeurt hier wel vaker, maar dit was niet zomaar een becak. Nee, dit was een gemotoriseerde! En die man had in plaats van een strohoed dus ook een helmpie op, hahaha.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten