Het is me eindelijk gelukt om een goede foto van een mooie vlinder te maken. Ze vliegen hier echt overal en in alle soorten en maten, maar ze zitten nooit eens stil. Mooi is deze he? We hebben trouwens nog steeds allemaal gezellige en minder gezellige huisdieren. Zo hing deze libelle pas in onze gang te chillen. Dat was een heel maf gezicht. Het was ook echt een hele grote.
We hebben nog steeds volop Harry's in huis (gekko's). Eentje is er volgens ons aan de schijt, want er liggen overal dunne, bruine kwakjes op de vloer. Deze Harry had zich proberen te verstoppen in de deur van de wc. De viezerik! Maar wij hebben hem mooi gespot! We hebben ook een grote, rode huiskater. Die ligt steeds voor onze Wisma en vangt alle muizen, ratten en vogels uit de buurt. De skeletjes legt hij dan vervolgens op onze deurmat. Wij vinden dus elke ochtend weer een kadootje op de mat.
Deze zaterdag hadden we een zilverworkshop. Bridget en Vina kwamen ons op de scooter ophalen. Natuurlijk waren ze weer te laat, maar daar zijn we inmiddels wel aan gewend. De weg ernaar toe was erg lang. We reden op hele drukke wegen waar we nog nooit eerder waren geweest. Voor mij was het best leuk. Ik zag weer een heel nieuw deel van Yogyakarta. We hadden de workshop eigenlijk van 9.00-12.00. Om 9.45 kwamen we bij een soort grote werkplaats aan. 
Ervoor was een grote tuin met daarin een soort hutje met een magere, oude man erin. 
Ook stonden er twee mini boompjes met een hangmat er tussen. We kregen les van Agus (zoals de meeste mannen hier heten, hihi). We kregen eerst een soort uitleg en daarna moesten we onze ring gaan ontwerpen.
Dit zijn trouwens Vina en Bridget. Zij zijn onze maatjes hier en helpen ons met van alles en nog wat. Vina had deze zilverworkshop voor ons geregeld. Zij kent Agus en had al eens eerder een ring bij hem gemaakt. Bridget niet en zij deed dan ook gezellig met ons mee. Vina speelde papparazzi. Hieronder zie je de werkplaats. Het was er aardig groot en alles was aanwezig. Agus wist ook precies waar hij alles had liggen. De hele tijd toverde hij allerlei gereedschappen uit kastjes, hoekjes en lades. De apparaten die hij gebruikte kwamen me wel bekend voor, maar waren allemaal net iets simpeler uitgevoerd dan in Nederland. 
Zo moest je deze brander met een voetpomp aanblazen. Dat was erg grappig. 
Ik heb een duimring gemaakt met een gekko erop en op de achterkant mijn naam geschreven in echte Javaans letters. Dat had Agus bedacht. Ik moest de gekko en de letters op mijn ring tekenen met een soort grafeerapparaat. Als ik het verkeerd zou doen, kon het niet meer weg worden gehaald. Ik heb dus eerst heel lang zitten oefenen. Uiteindelijk moest ik er toch aan geloven. Het resultaat is best ok, maar ik vond de proefstukjes eerst beter gelukt dan de ring zelf. 
Hier ben ik de ring trouwens aan het poetsen met lerak. Dat is een kleine tropische vrucht. Hij ruikt een beetje vreemd. Ze poetsen er hier zilver en batik mee. De batik wordt er schoon van en het zilver gaat er heel mooi van glimmen. Je moet de vrucht nat maken en er dan met een borstel langs wrijven, zodat er een soort schuim ontstaat.
Dit zijn wij met Bridget en Agus met het eindresultaat. 
En hier zijn onze handen nog van dichtbij. Na de workshop reden we terug naar de scooterverhuur. Dit was namelijk ons laatste ritje op de scooters. We hadden ze voor maar twee maanden gehuurd, omdat we ze die laatste twee weken waarschijnlijk toch bijna niet meer gebruiken. Toen we daar aankwamen, bleek dat de plastic bakjes op de scooter van Linda en mij, gescheurd waren. Dat hadden wij helemaal niet gezien. Het was een zonnige dag en wij hoopten dat we daar snel weg konden om lekker naar het zwembad te gaan, maar dat ging dus niet door. Vina ging met de scooterman mee om een nieuw onderdeel te halen en wij moesten daar wachten. Uiteindelijk was het allemaal nog best snel afgehandeld. Wij hebben voor het onderdeel betaald en konden daarna meteen in een taxi naar huis stappen. In de tijd dat we daar zaten te wachten, liep het kleine kindje van de scootermensen een beetje rond door de ' winkel'. Dat was leuk om te zien, want toen wij de scooters gingen halen, kon ze alleen nog maar kruipen. Zij had in die twee maanden tijd dus leren lopen.Wij hebben hier nu nog maar twee weken over en in die twee weken hebben we nog veel te doen. Morgen sluiten we onze taalcursus af en krijgen we in de middag nog een make-up cursus. We worden dan aangekleed en opgemaakt op de traditionele, Javaanse manier. Ik ben benieuwd. Jullie krijgen de foto's vanzelf weer te zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten