Bambini Montessori

Gisteren, dinsdag 24 september, zijn we naar een Montessori school geweest. Het is een Toddler, pre-school en kindergarten. Er zitten dus kinderen vanaf 1 t/m 6 jaar. Wij hebben de school zelf op internet gevonden en zijn gaan mailen. We kregen hier heel enthousiaste berichten op terug. Gisteren moochten we langskomen voor een bezoek.
We werden in een soort kleine gang ontvangen. Daar moesten we even wachten op de trainer, Vandalina. We kregen alvast een soort informatiefolder over de school om in de tussentijd te lezen. Na een tijdje kwamen de trainer, de directrice en nog iemand, waarvan we niet weten wie het is, naar ons toe. We mochten meekomen naar de pauzeruimte van de kinderen. Daar hebben we eerst wat zitten kletsen over wat wij in Nederland precies deden en wat we hier kwamen doen en wilden zien. Vandalina was echt heel blij dat wij er waren en ze wilde graag ervaringen met ons uitwisselen.
Helaas mochten we geen foto's maken, want dat zou de kinderen afleiden. Opzich wel logisch, maar wel erg jammer. We werden alledrie in een andere klas ondergebracht en mochten daar gaan kijken hoe het er in de klas aan toe ging.
Ik mocht meteen bij de eerste klas naar binnen. In deze klas zaten kinderen van kindergarten A en B. Het was een klas met 16 kinderen en twee leidsters. Het lokaal zag er heel mooi uit en overal waar je keek, stond Montessori materiaal. De leidsters waren meteen heel aardig tegen mij. Ik mocht bij de kinderen gaan zitten en in alle kasten kijken. Wat heel bijzonder was aan deze school, is dat er in de klas Engels wordt gesproken. En dat werkt blijkbaar goed, want die kleintjes konden al aardig Engels praten. Mijn fototoestel zat echt in mijn tas te kriebelen. Ik wilde van alles wel een foto maken. Er zaten bijvoorbeeld twee jongetje van ongeveer vijf jaar oud, naast elkaar een draad door een naald steken. Vervolgens rijgde ze de draad, heel precies, door een lapje stof. Ik denk dat niet veel kinderen van vijf jaar daar toe in staat zijn. Er zat ook een autistisch meisje in de klas. Ook zij was heel goed en geconcentreerd aan het werk.
De materialen worden trouwens niet besteld bij Nienhuis. Dat is veel te duur. Alles wordt met de hand nagemaakt. Sommige materialen worden gemaakt door een timmerbedrijf. Echt heel knap, want alles is wel aanwezig.
Het is zo leuk om de kinderen aan het werk te zien. Het is dan ook zo zonde dat ze na deze school niet naar een Montessori basisschool kunnen. Er zitten namelijk geen Montessori basisscholen in Indonesie. Dus alles wat de kinderen op deze school leren, wordt er op de basisschool weer uitgeramd. Het is dan ook de droom van Miss Vandalina om de huidige school te vergroten en uit te breiden met een Montessori basisschool. Er zijn ook al ouders die hier naar gevraagd hebben, dus interesse is er wel. Alleen is er geen geld en werkt 'the government' waarschijnlijk niet mee.
Linda, Wendy en ik zagen meteen allemaal mooie beelden voor ons. Dat wij met zijn drieen hier wel een Montessori school op zouden kunnen gaan bouwen.
We mogen in ieder geval volgende week weer terug komen en daarna zien we wel verder...