Zo, ik hier ben ik dan eindelijk om mijn Jamu-verhaal af te maken. Als het goed is zat iedereen met smart op dit verhaal te wachten door die geweldige clifhanger.
Vorige keer had ik verteld dat de kruiden vroeger tussen twee stenen werden gemalen. Tegenwoordig doen ze dit met een soort gehaktmolen voor kruiden. Deze machine draait op menselijke spierballen en zit gemonteerd aan een niet al te comfortabel bankje. Maar het werkt en daar gaat het om! Had ik al verteld dat de vrouw vooral met soorten kaneel en gember werkte? Ze had ook kruidnagel, een soort mintballetjes, teveel om op te noemen.
Als die kruiden dat vermalen zijn, worden ze gekookt in water. Het drankje dat hieruit voort komt, laten ze afkoelen en dat wordt dan gedronken het schoongemaakte kokosdoppen.
Die dus een ronde onderkant hebben. Je moet dus of het drankje in een keer naar achteren gooien of je zit er de hele tijd mee in je handen. Jamu moet ook bitter zijn. Daaraan zie je dat het werkt, omdat antibiotica ook bitter is. Het is dus ook de bedoeling om eerst een Jamuutje te atten en vervolgens een kokosdop met palsuikerwater naar achteren te gooien. Dit is om de bittere smaak weg te spoelen. Er zijn allerlei verschillende kwaaltjes die bestreden zouden kunnen worden met de verschilledne soorten Jamu. 
Zo kan het zijn dat de ene kruiden helpt tegen hoofdpijn en het volgende kruid tegen koorts. Het mooie is, dat wanneer je die twee mengt, je best wel eens een Jamu tegen hoesten zou kunnen krijgen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Haha. Het was erg leuk en gezellig tijdens de Jamu workshop. Wij hebben ook wat Jamu geproefd, maar niet teveel. Op het einde kregen we nog een soort thee. Ik had alleen even niet verwacht dat zelf de thee hier pittig is. Dus dat was even heftig. Toen we weggingen zwaaiden de vrouw, haar dochter en de huismuis ons uit.
De volgende dag hadden we een Janur workshop in het language centre. Janur zijn vouwsels van jonge palmbladeren en dat is nog moeilijker dan je denkt. Het was wel heel leuk om te zien wat je allemaal wel niet van zo'n blad kunt maken. We hebben een kris (traditioneel wapen), een vogel, twee bloemen en een sprinkhaan gevouwen. 
Gewoonlijk gebruikt men Janur ter decoratie bij bijvoorbeeld een bruiloft. Wij hebben ook al meerdere keren Janurvouwsels op straat zien hangen. We kregen les van een man die de hele les heeft staan boeren. Dat was erg grappig. Zeker toen wij te horen kregen dat onze bloemen met to much pressure (te strak) gevouwen waren en hij precies op dat moment een boer liet, haha. Helaas werden onze vouwsels al na drie dagen bruin. Maar gelukkig hebben we nog foto's.
Donderdag was Linda jarig, dus dat was wel reden voor een feestje. We zouden die dag eerst uit eten gaan in de buurt van het Ramayana ballet en daarna naar een voorstelling van het Ramayana ballet gaan kijken. De chauffeur zou ons tussen half 6 en 6 ophalen. De voorstelling begon namelijk om half 8 en zo zouden we nog genoeg tijd over houden voor het eten. Helaas kwam de chauffeur pas om kwart voor 7 aanzetten, wat een ei was dat! 
Hierdoor konden we helemaal niet meer uit eten. We waren net optijd voor de voorstelling. We hebben in de auto een zak chips naar binnen gewerkt. Dat was dus niet zo'n leuk begin van de avond. Gelukkig waren we alles al snel vergeten toen de voorstelling begon. Het was echt heel gaaf. Er was live gamelan muziek en de kostuums en bewegingen waren heel mooi. 
Het Ramayana verhaal gaat over prins Rama en prinses Shinta. Met een schietwedstrijd wordt bepaald wie er met Shinta mag trouwen. Dit is Rama. Ze zijn verliefd. Op een dag maken Shinta, Rama en de broer van Rama een wandeling in het bos. De slechterik uit het stuk, zorgt er daar d.m.v. een list voor dat hij Shinta kan ontvoeren. Rama is erg verdrietig en gaat opzoek naar Shinta. Uiteindelijk vindt hij haar en gaan ze trouwen. Voordat we de voorstelling gingen bekijken, kregen we een blad met daarop de Nederlandse vertaling van het verhaal. Dit was erg fijn, want anders snapte je er niks van. Het hele stuk werd er trouwens niet gesproken, maar toch werd alles duidelijk. Dat was heel mooi gedaan. Het was wel apart. De spelers kwamen namelijk niet alleen via het podium op, maar ook steeds vanuit het publiek. Zo gingen ze soms ook af. Wij zagen de voorstelling in het ' dichte' theater, maar dat is, zoals alles hier, niet echt afgesloten van de buitenlucht. Tijdens de voorstelling kon je daarom niet alleen de dansers bewonderen, maar ook de kakkerlakken op de grond en de vleermuizen boven je hoofd.
Het was echt super om te hebben gezien. De spelers vonden het ook erg leuk dat wij er waren. Aan het einde wilden ze nog graag met ons op de foto, hihi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten