Zondag vliegen we al weer terug en er is nog veel te veel te doen. Daarom wordt dit even een kort verhaal met veel foto's. We zijn druk bezig met het afmaken van ons eindproduct en afscheid nemen van iedereen. Juist in deze laatste week is er hier nog van alles te doen. Vorige week vrijdag zijn we nog een keer naar de Bambini school geweest. We hadden daar een soort bijeenkomst met alle leraren. Erg leuk! Ze hebben ons zelfs gevraagd om bij hen op school te komen werken.
Zaterdag 5 december hebben we een montessori presentatie en workshop gegeven voor studenten van de universiteit Sananta Dharma. Wij hoefde alleen voor de presentatie te zorgen en verder werd alles geregeld. Toen wij die ochtend binnen kwamen hing er een hele grote poster met onze namen erop. Er was een bandje, er waren hapjes en drankjes en maar liefst 32 studenten die kwamen luisteren en mee doen. Het was erg leuk. Aan het einde kregen we nog een lunch en als dank een batikdoek.
Woensdag zijn we sprekers geweest bij de Nederlandse film (Het Schnitzelparadijs) op het film festival en zaterdagavond geven we een soort optreden over Nederland bij het ' Cultural Fest' .We zijn ook al even bij meneer Sarkim langs geweest om afscheid te nemen en deze mooie foto te maken, hihi.
Maandag hebben we de Merapi vulkaan bezocht. Dit is een hele actieve vulkaan, dus het was best spannend om daar te zijn. In 2006 is er nog een uitbarsting geweest, waar meerdere mensen bij om het leven zijn gekomen. Helaas was het heel erg bewolkt, dus konden we heel die vulkaan niet zien. Toen we later weer naar beneden reden, werd het ineens vrij zonnig en hebben we toch nog een puntje Merapi kunnen bewonderen. 
Maar toch was het met die bewolking ook wel heel mooi. Een beetje mysterieus. We stonden op een punt waar je de vulkaan normaal heel goed kunt zien. Er was daar ook een rivier, zonder water, die al het puin van de vulkaan op moet vangen, wanneer hij uitbarst. We zijn ook nog naar de uitkijk post van de Merapi geweest. In dat huis wordt de vulkaan 24 uur per dag in de gaten gehouden. 
Onderweg kwamen we ook allemaal fruitbomen tegen. De chauffeur vertelde ons precies welk fruit in welke boom groeide. In deze boom groeit Jackfruit! Het groeit niet alleen aan de takken, maar zelfs uit de stam. Die dingen zijn heel erg groot. Het was leuk om het te zien. 
Nadat we de uitkijkpost hadden bezocht zijn we nog naar het monkey forrest geweest. Je kon daar een soort klim maken van 20 minuten omhoog en 20 minuten weer naar beneden. Bovenaan kon je dan de Merapi weer zien. Wij hebben alleen veel groen en wat aapjes gezien. Het was daar wel erg mooi.
Ergens achterin het 'forrest' zag je deze waterval. Hierna gingen we weer naar huis.Donderdag zijn we naar het Dieng plateu geweest.
Dit was weer een heel ander verhaal. We hadden een chauffeur die nogal haast had, maar daar was de weg die we moesten nemen, niet op gemaakt. We moesten drie uur rijden door een soort oerwoud met hier en daar een hutje of een mens. Verder was er alleen het woud en de weg. Het was een soort bergweg. Steil omhoog en dan weer omlaag. Het uitzicht was prachtig, maar daar kon ik niet heel erg van genieten. De weg was namelijk net breed genoeg voor twee auto's. Er reed aardig wat verkeer over de weg, scooters, bussen en auto's. Het leek wel of iedereen hier haast had, want ze scheurden als gekken langs elkaar heen. Doordat er zoveel bochten en heuvels waren, waren er ook heel veel dode hoeken, maar ook daar hielden de bestuurders geen rekening mee. Ze haalden elkaar in en moesten dan keihard remmen om niet tegen een onverwachte tegenligger aan te botsen. Maar we hebben het allemaal overleefd!Het was wel een hele leuke tocht. Eerst naar een soort uitkijkpost, waar we drie oude Indonesiers ontmoetten. Zij hadden 60 jaar in Nederland gewoond en konden dus goed Nederlands spreken. Ze deelden meteen al hun eten met ons, gefrituurde bananen en rijst pannekoekjes. Daarna gingen we naar een soort tempelpark.
Hier waren vervallen tempels te zien, maar ook hele mooie bomen, planten en bloemen. Er waren mensen hard aan het werk op het land en er liep een kudde schapen.Daarna gingen we naar de zwavel krater. Bij scheikunde heb ik altijd geleerd dat zwavel naar rotte eieren ruikt. Nou, dat klopt!
We kwamen bij een soort gelig gebergte en ergens midden in dat gebergte waren grote rookwolken te zien. Hoe dichter je bij de rook kwam, des te erger de lucht werd. Op een gegeven moment stonden we bij de zwavel bron. Het was een groot gat in de grond met een grijzige vloeistof erin. Het leek wel een kokende heksenpan, want overal waren bubbels en borrels te zien.We sloten die dag af met een bezoekje aan het kleurenmeer. Ook in het meer waren bubbels te zien, door de zwavel die omhoog kwam en daardoor had het meer allerlei kleuren. Erg mooi om te zien.
Hierna was het weer drie uur zweten in de auto naar huis. Op de terugweg reed de chauffeur nog wilder dan op de heenweg.Nou het laatste verhaal is toch nog langer geworden dan dat de bedoeling was. Wij gaan onze tassen straks inpakken en dan zie ik jullie thuis wel weer...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten