Een RAMP!

Ohje, afgelopen zondag is er een ramp gebeurd. De meeste mensen zullen wel weten dat wij elke zondag na het skypen/msn-en naar de pizzeria gaan en meestal daarna nog naar de bios. Afgelopen zondag (deden de computers het weer super) kwamen wij om kwart voor 7 bij de pizzeria aan. Ze hebben daar standaard een krijtbord hangen met sold out erboven. Daar wordt dus alles opgeschreven wat uitverkocht is. Die zondag hebben wij niet eens een blik op dat bord kunnen werpen, want er werd ons meteen verteld dat ALLES, ik herhaal ALLES was uitverkocht. Wat nu?
Naja, gewoon ergens anders eten. Maar dat was dus wel even een ramp, want het is inmiddels een traditie geworden om elke zondag pizza te eten. Hihi. Gelukkig konden we ook bij Solaria terecht, een tentje in Ambarrukmo, dus het probleem was opgelost. Nadat we daar heerlijk hebben gegeten (om een beetje in de Italiaanse sfeer te blijven, heb ik spaghetti gekozen), zijn we naar de bios gegaan. Naar G-Force. Ik weet niet of iemand hem al gezien heeft, maar hij was echt super grappig. Dus ik zeg...GAAN. Of draait hij in Nederland al niet meer.
Nou na dit hele onboeiende verhaal zal ik eens wat vertellen over onze volgende twee cursussen (na het batiken). Afgelopen maandag zijn Linda en ik namelijk gaan koken. Siska en Endru gingen met ons mee (zij geven ons bahasa Indonesia lessen). We gingen naar een huis, hier niet zo ver vandaan. Daar stond een klein Indonesisch vrouwtje ons op te wachten. Ze had een soort boekje voor ons gemaakt waar de recepten van alle gerechten die we zouden gaan maken in stonden. In het indonesisch. Dus we snapten er helemaal niets van. Gelukkig konden Endru en Siska ons ermee helpen. We hebben van alles gemaakt. Tempe, tofu, rijst, groenten pedas, sate, pudding en een soort kaneelachtige thee. Die thee is voor hen, wat voor ons champagne is. Zij drinken dat bij feesten. Het is alleen wel jammer dat veel van de ingredienten niet in Nederland te krijgen zijn, maar er is een recept dat ik in Nederland waarschijnlijk wel na kan maken en dat was nog lekker ook, dus dat komt goed uit.We begonnen met het koken van de rijst en het bereiden van het tempe, tofu gerecht. Ik heb volgens mij al eens eerder verteld dat alles hier zo zoet is, nou nu weet ik hoe dat komt. Ze hebben hier een soort grote, bruine klonten suiker en die gaan door elk gerecht. En als er niet zo'n klont door heen gaat, dan gaat er wel een kommetje witte suiker door heen. Al het eten werd flink gekruid en wij hebben dan ook aardig wat uitjes, teentjes knoflook en pepers weggesneden. We vroegen of het eten dan niet heel erg pedas (pittig) zou worden, maar de kookjuf zei dat dit niet het geval was. Alles zou manis (zoet) worden. Nou ik kan je vertellen, als dit niet pittig was, dan wel ik het eten dat wel pittig is niet proeven, hihi. Alles was heel lekker hoor, maartoch zeker wel aan de pittige kant.
Nadat we klaar waren met het tempe gerecht, gingen we verder met een groente gerecht. Daarin zaten allemaal groenten verwerkt die wij nog nooit eerder hadden gezien. Die stukjes tempe zaten trouwens heel leuk ingepakt, in palmbladen en later zag ik dat je ze zo ook echt in de winkel kunt kopen. De groenten werden klaargemaakt met veel pepers en kokosmelk. Na dit gerecht, maakten we nog iets van kokosmelk. Er moest ook rijstbloem doorheen. Had ik nog nooit van gehoord. Dit werd een hele dikke brei. Deze brei moesten we in palmbladen scheppen, daarna moest er een mini banaantje op en als afsluiting weer een klodder brei. Dit pakketje werd dichtgevouwen en gestoomt voor ongeveer 15 minuten. Daarna was het een heerlijke pudding. Op een gegeven moment moesten we mee naar achteren lopen en daar stonden een mini barbecue, zoals je hem nog nooit hebt gezien. Hij was van aardewerk en aan beide kanten stond de kop van een kip. Er lagen heel veel kolen in en op die kolen lagen ijzerdraadjes. De sate stokjes werden op de ijzerdraadjes en dus ook direct op de kolen, gebakken. Zo kwam het dus ook vaak voor dat er een kooltje aan je kip zat vastgeplakt. Ze hebben hier ook een soort matten aan een stok waarmee ze het vuur aanwapperen. Maar dat hoef je natuurlijk niet te doen als de barbecue al warm genoeg is. Endru vond het geloof ik leuk om te wapperen, want hij ging als een gek met dat ding te keer en zo stonden binnen de kortste keren alle stokjes in de hens. Siska dacht dat dit goed was en die hield de stokjes die nog niet zwart waren, ook nog even in de vlammen. Hihi, een hele grappige manier van sate maken. De kookjuf moest om half 4 weg, dus zij vertrok op haar scooter. Wij mochten toen gewoon in haar huis blijven. Ze had de tafel gedekt en zelf nog een soort kaneelthee gemaakt. Het was nu tijd om al ons geproduceerde voedsel te proberen. Zoals ik al zei, was het allemaal erg lekker, alleen de groenteschotel was erg pittig. Die tempe dingen waren echt heerlijk, zonde dat we ze zo niet in Nederland kunnen maken. Het was een hele leuke cursus. Alleen hadden we afgesproken om nu maandagavond naar de pizzeria te gaan, omdat we gisteren niet konden, maar je hebt niet zo veel trek als om 4 uur nog een hele maaltijd hebt gegeten. Ik zat dus in dubio bij de pizzeria. Moest ik nou toch een pizza nemen, of toch beter een salade. Nou, daar hebben we bij deze pizzeria een oplossing voor. Pizza met salade, hihi. Grappig he?

We hebben woensdag ook nog een cursus gevolgd en niet zomaar een. We hebben een Gamelanles gehad. Dat is traditionele muziek die tijdens wayangvoorstellingen bijvoorbeeld te horen is. Endru en Dea gingen met ons mee. De afgelopen twee cursussen waren we ergens heen gebracht met de auto, maar deze cursus was gewoon in het language centre zelf. We liepen naar boven en daar ontmoetten we drie studenten. Om gamelan muziek te maken heb je namelijk heel veel instrumenten en dus ook heel veel mensen nodig, om op die instrumenten te spelen. Zij zouden ons ondersteunen tijdens de les. De les werd gegeven in een een warm, stoffig lokaal vol met instrumenten. Tijdens het bespelen van die instrumenten zit je op een matje op de grond. De mannen in kleermakerzit en de vrouwen met hun benen onder hun lijf of naast hun lijf gevouwen. In Nederland had iemand ons verteld dat het bij Gamelan spelen eigenlijk niet uitmaakt waar je, wanneer op slaat. Tijdens deze les kwamen we er achter dat dit helemaal niet waar is. Ze hebben een soort notenbalksysteem d.m.v. cijfers en boogjes. Zo weet je precies waar je, wanneer moet slaan. Maar het is echt nog best lastig. Wij verwisselden steeds van instrument, zodat we aan het einde van de les, alle instrumenten een keer hadden bespeeld. Tegen die tijd konden we met zijn zessen een heel stuk spelen. Dat was echt heel gaaf. Endru en Dea hebben er ook allemaal filmpjes van gemaakt, dus jullie zijn het wel als ik weer terug ben. De gong is ook een van de instrumenten die bespeeld wordt in een gamelanstuk en dat is nog lastiger dan je denkt. Het is niet gewoon maar een beetje op die gong rammen, maar je moet op het juiste moment zorgen dat er geluid uit komt op het juiste volume.
Nou dat waren dus weer leuke cursussen, op naar de volgende. We krijgen nog Wayang (a.s. vrijdag), Jamu (a.s. maandag) en Janur (a.s. dinsdag).