Allemaal losse flodders

Selamat siang.

Nog even een berichtje. Ik heb namelijk nog allemaal leuke foto's en verhaaltjes die niet echt ergens bijhoren, dus vandaar alle losse flodders bij elkaar (rijmt nog ook).

Dit zijn nog wat foto's van ons laatste uitstapje. Dit is het waterkasteel. Hier zwom de sultan vroeger in. Nu staat het droog en is het voornamelijk voor de toeristen.

Die rechts onder (van de 4) is een plattegrond van het kasteel.

Ze hebben hier bij fastfood restaurants, rijst verpakt als hamburgers bij de MacDonalds. Erg vreemd om te zien, maar wel lekker. Ze eten het dan ook met hun handen of zoals ik dat doe op de foto.

We hebben er weer een nieuw huisdier bij (of hadden). Dit is het holletje van Reggy rat. Ze heeft een holletje in onze tuin/ gang. Ik heb haar 1 keer gezien. Ze was heel lief, klein en had schattige flapoortjes. Ik was net te laat met het maken van de foto. Waarschijnlijk ga ik haar ook niet meer op de foto krijgen. Gisteren avond lag er een heel skelet voor onze deur. Waarschijnlijk heeft 1 van de katten de rat opgegeten. Maar we weten niet of het onze huisrat was of een andere. (Wordt vervolgd...)

Deze poster hing in het kleine winkelcentrum, op loopafstand van onze Wisma. Ik vond het wel een grappige, foute foto. Die avond hadden we boodschappen gedaan. We hadden aardig wat tassen vol en wilde graag met de taxi naar huis. Een fietstaxi (becak) wel te verstaan! We hadden er twee. De voorste met Wendy en Linda, de achterste met mij en de boodschappen. Het was erg leuk om dat mee te maken. Het valt wel op dat het voornamelijk oude mannetjes zijn die rondrijden in een becak. En dat is juist zo zielig. Moet zo'n oud mannetje zo'n zware fiets besturen en vooruit krijgen. Die van Linda en Wendy was toevallig jong. Ik heb deze foto onder zware stress gemaakt. Naast mij wiebelende boodschappentassen, tussen mijn benen mijn rugzak en mijn voet (met bungelende slipper) hing over de rand van de becak heen. Toch is het mij gelukt om mijn fototoestel uit mijn rugzak te krijgen, zonder dat ook de rest van de inhoud van mijn tas mee naar buiten kwam en op de weg viel, mijn voet weer veilig binnen boord van de becak te plaatsen, alle boodschappen te redden en ook nog eens de uiteindelijke foto te maken. Is ie niet leuk? Het einde van onze becak tocht was trouwens ook nog erg spannend. We hadden namelijk bedacht dat we niet bij onze Wisma, maar bij cirkle K (minisupermarkt) afgezet wilden worden, omdat we daar nog brood moesten halen. De becakmannen begrepen ons alleen niet goed, dus Linda en Wendy werden richting cirkle K gebracht, terwijl ik de hele andere kant op ging. En dat was dus niet de bedoeling. Uiteindelijk werd het mijn becakman duidelijk dat hij achter de andere becakman aan moest. Maar toen moesten we dus wel helemaal van de rechterkant van de weg, naar de linkerkant. Er klonk wat getoeter, maar uiteindelijk waren we allemaal veilig aangekomen bij de cirkle K.

Dit is het zwembad waar wij bijna elke dag te vinden zijn. Ze hebben hier ook heerlijke drankjes!

Ik houd van spekkoek!!! Hihihi, dit was onze eerste poging spekkoek. Deze is inmiddels op. We hebben nu een iets kleiner stukje gekocht en die is veeeeel lekkerder. Waarschijnlijk gaat er daar ook stukje van mee naar huis :D

En dan tot slot: dit zijn wij met Agus, onze reisleider/chauffeur uit Bali. Bijna iedereen heet hier trouwens Agus of Agun. Wisten jullie trouwens dat de namen Linda en Esther hier nog best vaak voorkomen. En Wendy's is hier een restaurant. Nou Selamat tinggal.